چرا اندازه‌گیری

فیزیک روی اندازه‌گیری بنا شده. می‌تونی طبیعت رو با شیرین‌ترین کلمات توصیف کنی، ولی تا وقتی نتونی یه ویژگی رو به یه عدد بچسبونی و با چیزی که یه theory پیش‌بینی می‌کنه مقایسه‌اش کنی، فیزیک نداری — یه قصه داری.

از همون روز اول، این سه تا رو از هم جدا نگه‌دار:

• Physical quantity — اون ویژگی‌ای که داری توصیفش می‌کنی (طول، زمان، جرم، دما، …).
• Unit (یکا) — اون متر و معیار توافقی‌ای که باهاش اندازه می‌گیری (متر (meter)، ثانیه (second)، کیلوگرم (kilogram)، …).
• Standard (استاندارد) — اون شیء فیزیکی (یا ثابت طبیعی) که یکا رو تعریف می‌کنه (یه میله فلزی، یه فرکانس تابش اتمی، سرعت نور، …).

جمله‌ی «این میله بلنده» بی‌فایده‌ست. جمله‌ی «این میله 2.34 m طول داره» فیزیکه — یه quantity (طول)، یه عدد (2.34)، و یه unit (m)، همه با هم.

چرا این در عمل مهمه. وقتی می‌نویسی F = ma، هر symbol یه unit همراهش داره. اگه جواب نهایی‌ت kg·m^2/s^3 در اومد ولی منتظر یه force بودی (N = kg·m/s^2)، یه جایی بالاتر در محاسبه گند زدی. یکاها ابزار debugging مجانی‌اند.

چه چیزی رو باید یاد بگیری

بعد از این بخش باید بتونی:

• تفاوت quantity، unit، standard رو با یه مثال روزمره توضیح بدی
• بگی چرا «سریع دویدن» یه گزارهٔ فیزیکی نیست ولی «10 m/s» هست
• توضیح بدی چرا وقتی dimensionهای دو طرف یه معادله یکی نیست، حتماً یه جای معادله اشتباهه