فیزیک روی اندازهگیری بنا شده. میتونی طبیعت رو با شیرینترین کلمات توصیف کنی، ولی تا وقتی نتونی یه ویژگی رو به یه عدد بچسبونی و با چیزی که یه theory پیشبینی میکنه مقایسهاش کنی، فیزیک نداری — یه قصه داری.
از همون روز اول، این سه تا رو از هم جدا نگهدار:
- Physical quantity — اون ویژگیای که داری توصیفش میکنی (طول، زمان، جرم، دما، ...).
- Unit (یکا) — اون متر و معیار توافقیای که باهاش اندازه میگیری (متر (meter)، ثانیه (second)، کیلوگرم (kilogram)، ...).
- Standard (استاندارد) — اون شیء فیزیکی (یا ثابت طبیعی) که یکا رو تعریف میکنه (یه میله فلزی، یه فرکانس تابش اتمی، سرعت نور، ...).
جملهی «این میله بلنده» بیفایدهست. جملهی «این میله 2.34 m طول داره» فیزیکه — یه quantity (طول)، یه عدد (2.34)، و یه unit (m)، همه با هم.
چرا این در عمل مهمه. وقتی مینویسی
F = ma، هر symbol یه unit همراهش داره. اگه جواب نهاییتkg·m^2/s^3در اومد ولی منتظر یه force بودی (N = kg·m/s^2)، یه جایی بالاتر در محاسبه گند زدی. یکاها ابزار debugging مجانیاند.
چه چیزی رو باید یاد بگیری
بعد از این بخش باید بتونی:
- تفاوت quantity، unit، standard رو با یه مثال روزمره توضیح بدی
- بگی چرا «سریع دویدن» یه گزارهٔ فیزیکی نیست ولی «10 m/s» هست
- توضیح بدی چرا وقتی dimensionهای دو طرف یه معادله یکی نیست، حتماً یه جای معادله اشتباهه
سوالی دارید؟ 🤔
اگه مفهومی نامشخص بود یا سوالی داشتید، اینجا بپرسید. جوابتون در اینجا منتشر میشه.